Polimerowe izolatory elektryczne 252 kV 12,5 kN do podstacji

CSP, które po raz pierwszy wprowadzono na rynek we wczesnych latach 80. XX wieku, składają się z stałego rdzenia polimerowego wzmocnionego włóknem (FRP) i elastomerowej obudowy. Typowa średnica rdzenia FRP waha się od 45 do 100 mm, przy czym maksymalne średnice rzadko przekraczają 130 mm. Zastosowanie CSP w podstacjach wynika z wcześniejszego stosowania izolatorów słupkowych zespolonych (CLP), głównie w Stanach Zjednoczonych. CSP z rdzeniami pełnymi są zwykle stosowane w napięciach do 245 (420) kV. Jednak w przypadku wyższych klas napięć ich szersze zastosowanie jest ograniczone ze względu na stosunkowo duże ugięcie mechaniczne. Normą testową dla tego produktu jest IEC 62231, natomiast charakterystyki mechaniczne i elektryczne są określone w IEC 62231-1, która obejmuje również typy ANSI stosowane w Ameryce Północnej. Odpowiednią normą dla takich typów ANSI jest C29.19.

At voltage classes higher than 245 kV, the height and bending moment of station posts both increase. Consequently, meeting application requirements using solid core CSP designs (i.e., with core diameters >170 mm) wymaga dużego wysiłku. Czyni to tę technologię mniej konkurencyjną kosztowo w porównaniu z rodzajami porcelany. Jednocześnie w tym portfolio zastosowań zaczęły pojawiać się kompozytowe słupki stacyjne z pustym rdzeniem (CHSP) i hybrydowe izolatory słupów stacyjnych (HSP). Na przykład CHSP zostały już wdrożone w zastosowaniach 800 kV HVDC i 1100 kV UHV, charakteryzując się długościami połączeń przekraczającymi 10 m i średnicami rur w zakresie od 500 do 1000 mm. Dzięki tej technologii możliwe jest osiągnięcie momentów zginających przekraczających 1000 kNm. Pustą przestrzeń wewnątrz tych słupków należy wypełnić elektrycznie obojętnym ośrodkiem, takim jak izolacyjna pianka gazowa. Obowiązującą normą testową dla nich jest IEC 62772.